මීට වසර විසි ගණනකට පෙර ඔබ මොහොතකට හෝ මොටරෝලා (Motorola) සමාගමේ කාර්යාලයට එබී බැලුවේ නම්, එහි සිටි අති දක්ෂ තරුණ ඉංජිනේරුවෙකු ඔබට හමුවනු ඇත. ඔහු නමින් ‘තිච් ටුයි නින්’ (Thich Tue Nhan). වියට්නාම සම්භවයක් ඇති, ඇමරිකාවේ හැදී වැඩුණු ඔහු, ලෝකය දකින ආකාරයට ‘ජීවිතය ජයගත්’ මිනිසෙකි. ටෙක්සාස් විශ්වවිද්යාලයේ ඉංජිනේරු උපාධිය, ඉහළ වැටුප, සුඛෝපභෝගී නිවස සහ සමාජ පිළිගැනීම – මේ සියල්ල ඔහු සතු විය.
නමුත් අද… එම ඉංජිනේරුවා කොහේද? ඔහු දැන් පූජ්ය පඤ්ඤාකර (Venerable Pannakara) හිමියන්ය. ලොව අතිශය දියුණුම තාක්ෂණික මෙවලම් නිපදවන සමාගමක ඉහළම තනතුරක් දැරූ ඔහු, අද ඒ සියල්ල අතහැර දමා, සිවුරු දරා, සාමයේ වටිනාකම පෙන්වා දෙමින් පාවහන් රහිතව ඇමරිකාවේ මහා මාර්ග දිගේ සැතපුම් දහස් ගණනක් ඇවිද ගිය සේක.
“ජයග්රහණයේ හිස් බව”
බොහෝ දෙනෙක් ආගම දහම සොයා යන්නේ ජීවිතය අසාර්ථක වූ පසුවය. නමුත් පඤ්ඤාකර හිමියන්ගේ කතාව ඊට වඩා වෙනස්ය. උන්වහන්සේ ආගම සොයා ගියේ ජීවිතයේ ‘උච්චතම’ ජයග්රහණ අත්විඳිමින් සිටියදීය.
“මම යන්ත්ර සූත්රවල ගැටලුවලට විසඳුම් සෙව්වා. නමුත් මගේ හදවත ඇතුළේ තිබුණු ප්රශ්නවලට විසඳුම් ඒ තාක්ෂණය ඇතුළේ තිබුණේ නැහැ,” උන්වහන්සේ පවසති. ඇමරිකානු සිහිනය (American Dream) යනු කොටස් වෙළඳපොළ, රැකියාව සහ භෞතික සම්පත් මත රඳා පවතින ඉතා බිඳෙනසුලු දෙයක් බව වටහාගත් උන්වහන්සේ, මෝටරෝලා ආයතනයට සමුදී මියන්මාරයට වැඩම කළහ. එහිදී ථේරවාදී බුදුදහම අනුව අතිශය දුෂ්කර ‘ධුතාංග’ (Dhutanga) ශීල ප්රතිපදාවන් ප්රගුණ කිරීමට උන්වහන්සේ අධිෂ්ඨාන කර ගත්හ.
සැතපුම් 2,300ක ‘සාමයේ පා ගමන’
අද පඤ්ඤාකර හිමියන් ලොවම අවධානය දිනාගෙන ඇත්තේ උන්වහන්සේ ආරම්භ කර ඇති අසාමාන්ය පා ගමන නිසාවෙනි. ටෙක්සාස් ප්රාන්තයේ ෆෝට් වර්ත් (Fort Worth) සිට වොෂින්ටන් ඩී.සී. දක්වා සැතපුම් 2,300ක දැවැන්ත දුරක් උන්වහන්සේ පා ගමනින්ම වැඩම කරති.
මෙය විරෝධතාවක් නොවේ. සටන් පාඨ කෑ ගැසීමක් ද නොවේ. උන්වහන්සේ ඇවිද යන්නේ ‘සාමය’ යනු කුමක්දැයි ලෝකයට පෙන්වීමටය. දැවෙන අව් රශ්මිය, හිරිගඬු පිපෙන ශීතල සහ මහ වැසි මැද, කිසිදු මැසිවිල්ලක් නැතිව උන්වහන්සේ ඉදිරියටම යති. දිනකට වළඳන්නේ එක් වේලක් පමණි. රාත්රිය ගත කරන්නේ කුඩා කූඩාරමකය.
‘ආලෝක’ – කරුණාවේ සජීවී සලකුණ
මෙම ගමනේදී පඤ්ඤාකර හිමියන් තනිවම නොවේ. උන්වහන්සේ අසලින්ම තවත් අපූරු මිතුරෙක් ගමන් කරයි. ඒ ‘ආලෝක’ (Aloka) නම් සුනඛයාය.
ඉන්දියාවේ සහ නේපාලයේ සංචාරය කරද්දී, පාර අයිනේ මිය යමින් සිටි අසනීප වූ සුනඛයෙකු උන්වහන්සේට හමු විය. සියල්ලෝම එම සතා මගහැර යද්දී, පඤ්ඤාකර හිමියන් නතර වී ඌව සුවපත් කළහ. ‘ආලෝක’ යන නම තැබූ එම සුනඛයා අද උන්වහන්සේ සමඟ ඇමරිකාවේ මහා මාර්ග දිගේ පිය මැන්නේ ලෝකයටම කරුණාව පිළිබඳ පාඩමක් කියා දෙමිනි.
පඤ්ඤාකර හිමියන්ගේ ජීවිතය අප ජීවත් වන මේ කලබලකාරී ලෝකයට කැඩපතකි.
“වේදනාව වැළැක්විය නොහැකියි, නමුත් දුක් විඳීම (Suffering) යනු ඔබේ තේරීමකි,” උන්වහන්සේ පවසති.
ධනවත් වීමට මෝටරෝලා වැටුප් අවශ්ය නොවන බවත්, සැබෑ සතුට රඳා පවතින්නේ තමන්ගේම මනස පාලනය කර ගැනීම මත බවත් උන්වහන්සේ සිය ක්රියාවෙන් ඔප්පු කරති.
ඔබත් තවමත් දුවන්නේ හඹා ගොස් අවසන් කළ නොහැකි සිහින පස්සේද? පඤ්ඤාකර හිමියන් මෙන් මොහොතකට නතර වී ඔබේ හදවතට ඇහුම්කන් දෙන්න. මන්ද, සාමය ආරම්භ වන්නේ ඔබ තුළිනි!